Święty Klemens Maria Hofbauer

Święty Klemens Maria Hofbauer

Przedstawiamy go w ikonografii w habicie i z krzyżem. O tym świętym mówi się, że był drugim założycielem Redemptorystów. Jest on patronem Warszawy, kelnerów i piekarzy.

Święty Klemens Maria Hofbauer

Urodził się na Morawach w Tasovicach 26 grudnia 1751 roku w rodzinie rzeźnika. Na chrzcie otrzymał imię św Jana. Rodzina zapewniła mu głębokie wychowanie religijne, choć zmagała się w ubóstwem. Jan pragnie wstąpić do zakonu. Udaje się więc do Rzymu, a potem do Tivoli, gdzie wstępuje do eremitów.

Jednak pragnienie pracy apostolskiej wzięło w nim górę. Opuścił Włochy i wraca do rodzinnego kraju. Znajduje sobie miejsce w zakonie Norbertanów. Uczy się tam, służy w klasztorze, aby opłacić naukę i utrzymanie. Jego pobożność i pracowitość zwróciła uwagę pewnych bogatych pań, które zainteresowawszy się jego losem, pomogły mu całkowicie poświęcić się studiom uniwersyteckim w Wiedniu. W czasie pobytu w Rzymie zetknął się z założonym przez św. Alfonsa Marię Liguoriego zakonem redemptorystów. Wstępuje do tego zakonu, przybiera imię Klemens Maria.

Św. Leon XIII
Św. Leon XIII

W wieku 34 lat otrzymuje święcenia kapłańskie. Zakon wysyła go na Pomorze, po drodze miał zatrzymać się w Warszawie. Chwilowy pobyt przedłużył się na 21 lat. Okazało się, że w Warszawie jest dużo pracy dla Klemensa  i jego dwóch przyjaciół z którymi przybył. Oddano im pod opiekę kościół św. Benona, dom sierot i szkołę rodzin rzemieślniczych. Król Stanisław August Poniatowski obiecał pomoc, a także Komisja Edukacji Narodowej i sejm w Grodnie zadeklarowały swoje wsparcie finansowe. Jednak te zadeklarowane środki nie wystarczały, Klemens musiał żebrać. Istnieje opowieść o tym jak pewnego dnia Klemens udał się do karczmy po prośbie do grających w karty. Jeden z graczy uderzył go wtedy w twarz. Św Klemens odpowiedział wtedy: «To dla mnie, a co dla moich sierot?». Skruszeni gracze oddali mu całą swoją wygraną. Oprócz działalności charytatywnej prowadził także drukarnie i wydawał książki religijne. Opiekował się także służącymi i stowarzyszeniami religijnymi.

Klemens był wybitnym kaznodzieją. Także zajmował się rekrutacją przyszłych redemptorystów. Zapewniał im naukę i opiekę. Po 8 latach miał już przy swoim boku 7 nowych kapłanów i założony nowicjat. W 1808 roku łączna liczba redemptorystów wzrosła do 36. Wkrótce Klemens został mianowany wikariuszem generalnym na obszar na północ od Alp.

Pius X
Pius X

Po III rozbiorze Polski Warszawa była pod zaborem Pruskim. Wtedy zaczęły się prześladowania. W tym czasie do szkoły Klemensa chodziło 256 chłopców i 187 dziewcząt. Nauką była bezpłatna, także internat dla sierot i ubogich. Władze jednak były nieugięte. – Kazano zamknąć szkołę. Co gorsza, Napoleon podpisał dekret skazujący redemptorystów na wywiezienie do twierdzy w Kostrzyniu nad Odrą. Po miesiącu uwolniono zakonników, ale zabroniono im wracać do Polski. Św. Klemens w tej sytuacji powrócił do Wiednia. Przy Kościele sióstr Urszulanek służył w konfesjonale i na ambonie. Otoczył opieką także młodzież i studentów, skupiał wokół siebie inteligencję wiedeńską by przez nią przeprowadzić odrodzenie religijne w Austrii.

Klemens zmarł w opinii świętości dnia 15 marca 1820 roku. Był powszechnie szanowany w Wiedniu, stąd jego pogrzeb miał wydźwięk prawdziwej manifestacji religijnej. W roku 1888 Papież Leon XIII wyniósł go do chwały błogosławionych, a w 1904 św. Pius X wywyższył Klemensa do chwały ołtarzy. Ze względu na 21 letni pobyt św. Klemensa w Warszawie i jego wielkie apostolskie dzieła Episkopat Polski uznał świętego Klemensa także za polskiego świętego.

Dodaj komentarz